Maria, 58 jr. Verslaafd aan alcohol.
Ervaringen VOOR opname (oktober 2025)
“Het is 2 over 12”.
Zo beschreef mijn psychiater mijn toestand. Ik was fysiek en mentaal compleet uitgeput. Het einde nabij. Dat voelde ik aan alles. Ik had geen moed meer, geen kracht. Ik deed niets, kon niets. Mijn dagen bestonden vooral uit op de zetel en in bed liggen. Ik kwam alleen nog buiten om alcohol te halen.
Ik ben beginnen drinken tijdens mijn huwelijk, samen met mijn man. In het begin was dat heel weinig, maar het is meer en meer beginnen toenemen. Na de scheiding bleef ik drinken. Vanaf 2020 besefte ik dat het alarmerend was. Door corona kon ik mijn werk als receptioniste niet meer doen, mijn dagen waren minder gevuld, twee van mijn drie kinderen waren het huis uit, … Ik viel in een gat. Ik had ook een knipperlicht relatie op dat moment, wat er geen goed aan deed.
Ik had al meerdere opnames achter de rug in de reguliere zorg, maar niets hielp. Telkens herviel ik weer, dieper en dieper. In november 2025 bereikte ik mijn rock bottom. Zowel voor mezelf als voor mijn omgeving was het duidelijk: dit loopt slecht af. Mijn zus maakte zich veel zorgen over mij en sprak met haar allergoloog over mijn alcoholgebruik. Zij had meerdere patiënten met verslaving die allemaal geholpen waren door SolutionS en zo zijn we bij hen terecht gekomen.
Ervaringen TIJDENS opname (november 2025 – januari 2026)
Ik ben in opname geweest in de kliniek in Portugal en wat langer gebleven dan de standaard 28 dagen. Ik had dat ook nodig.
Hard werken was het daar. Maar het team was heel professioneel.
Van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat word je omkaderd tijdens de opname. Gebruik is onmogelijk, waardoor je cleantijd opbouwt. Sport, paardentherapie, voordrachten, …, alle sessies moet je verplicht volgen. Op die manier heractiveren ze je stilgevallen, verdoofde lichaam en geest. Ze doen je ondervinden dat je het ook zonder je middel redt, halen je uit de klauwen van die duivel, wijzen je op gedragingen die een voedingsbodem vormen voor gebruik; en leren je hoe je je gedrag en omgang met emoties kunt bijsturen om voortaan niet meer ten prooi te vallen aan het monster dat verslaving heet. Zo zetten ze een levensreddende persoonlijke groei bij je in gang.
Ik heb er vooral geleerd meer open te zijn, minder perfectionistisch en ik werkte aan een positief zelfbeeld. Voor de opname droeg ik een masker. Ik voelde me depressief en neerslachtig en omdat ik dacht dat anderen dat niet leuk vonden, deed ik me vrolijker voor. Ik leerde dat wat er ook in je omgaat, je best zorgt dat de buitenkant overeenstemt met je binnenkant. Ik deel nu wél mijn gevoel. Dat maakt dat ik nu verbinding kan maken met anderen en niet meer alles opkrop, want dat laatste werkt gebruik in de hand.
Al van kinds af aan was ik erg perfectionistisch. In Portugal kreeg ik tools om de lat minder hoog te leggen. Ik haal mezelf nu ook veel minder naar beneden, zie ook de positieve kanten van mezelf. Ik voel me veel opener en zelfverzekerder.
Ervaringen NA opname (midden januari 2026 tot heden)
Ik was enorm bang om terug naar huis te keren. Voor de opname was ik niet zelfredzaam: douchen was te veel, koken lukte niet. Het was een groot vraagteken voor me of het nu wel weer zou lukken. Maar ik mocht gelukkig meteen ondervinden dat het me wel lukte. Mede dankzij het ambulante opvolgprogramma, want dat is na zo’n opname van groot belang. Ik ging meerdere keren naar de Recovery Group in Antwerpen en dat was heel inspirerend. Het was heel motiverend om de verhalen te horen van anderen die al langer clean zijn. Tegelijk gaven ook de verhalen van mensen die minder lang clean of hervallen waren me de aanmoediging om verder te gaan met mijn herstel.
De heel persoonlijke dingen over mijn verleden en het niet goed in m’n vel voelen, besprak ik in individuele sessies, ook daar heb ik heel veel aan gehad.
Het was niet gemakkelijk om met de cravings om te gaan. Ik heb nog een paar keer gedronken, maar kon telkens na enkele glazen stoppen. De angst om terug volledig af te glijden was groot. Ik heb nog altijd soms craving, maar ga dan wandelen, fietsen of zoek verbinding met andere mensen op.
Ik heb nog bijna wekelijks contact met de fellows die samen met mij in Portugal waren. We bellen elkaar en onlangs heb ik nog een keertje afgesproken. Ik ga ook nog altijd naar AA-meetings. Dat houdt me in herstel.
Mijn familie is fier op mij en ze zijn heel blij en gelukkig dat het weer goed met me gaat. Ze beseffen wat een zware inspanning het van me heeft gevergd om uit dat diepe dal te komen. Het valt hen ook op dat ik terug interesse heb in hen, dat ik weer aandacht heb voor hoe het met hen gaat. Dat is er lang niet geweest.
De uitgestoken hand van SolutionS die me uit het dodelijke moeras van de drank heeft getrokken, hun aanwijzingen voor gedragsverandering die het risico op gebruik verkleinen en mijn persoonlijke groei stimuleren, de warme betrokkenheid van het hele SolutionS-team en nog zoveel meer factoren maken dat SolutionS, daar waar andere organisaties faalden, me de kracht heeft gegeven om in duurzaam herstel te gaan.
In mijn afrondende individuele sessie zei mijn counselor: ‘You make my day.’ Mijn reactie? ‘And SolutionS made my life.’ Na vele, vele jaren is het leven weer mooi. Daar wil ik SolutionS voor bedanken.